Grensovergangen zoals ze moeten zijn – Watervallen van Iguazu

Na zes weken in Brazilië is het genoeg geweest voor ons en tijd om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen. We verlaten het land met een mooie afsluiter en gaan Argentinië binnen langs één van de absolute hoogtepunten: via Foz do Iguaçu laten we Brazilië achter ons en reizen we langs de watervallen naar Puerto Iguazu in Argentinië met een kleine tussenstop in Paraguay. Drie landen op twee dagen? Inderdaad.

Vanuit Foz do Iguaçu kan je gemakkelijk de watervallen bezoeken, maar ook Ciudad del Este in Paraguay. Ciudad del Este is een stad aan de grens van Paraguay met Brazilië. Deze stad is blijkbaar heel anders dan de rest van Paraguay, maar een bezoekje hier is een ervaring op zich. De landen worden hier gescheiden door de Paraná-rivier, om de grens over te gaan moet je er een brug over die door het drukke verkeer vooral ook bewandeld wordt. Te voet ben je er sneller dan met de wagen, want er ontstaan op deze drukke grensovergang elke dag lange files door de smalle brug. Één van de redenen waarom dit zulk een druk punt is, is dat de prijzen er beduidend lager liggen dan in Argentinië en Brazilië, vooral voor elektronica. Veel Brazilianen en Argentijnen komen dus hun grote aankopen in Paraguay doen. Het hoogseizoen is hier kerst, wanneer de omliggende steden in Brazilië en Argentinië vol kerstshoppers zitten. Nu is het dus redelijk rustig, maar toch oogt het in Ciudad del Este druk. Vanaf het moment dat je de grenspost passeert staat er het ene winkelcentrum torenhoog naast het andere. Tussen de gebouwen en de straat transformeren lange rijen kraampjes de stoep tot winkelgangen waar allerlei spullen aan belachelijk lage prijzen verkocht worden. Een nieuwe Nike-jogging nodig? Die zal je hier zeker vinden, je mag alleen niet te grondig kijken, want de lage prijs heeft natuurlijk wel een reden… Vanwege haar locatie is Ciudad del Este ook het walhalla voor namaakspullen, smokkelwaar en nog wel wat illegale praktijken. Het is dus erg opletten wanneer je hier iets koopt en je kan maar best erg kritisch zijn. Wij komen hier vervanging zoeken voor onze camera en wat extra elektronica halen voor in onze auto die onderweg is naar Buenos Aires. Hannes vindt het cameramodel waarnaar hij op zoek is en we vragen om de camera – degene die we zouden kopen, niet het showmodel – eens te kunnen testen. Wanneer ze met de doos aankomen, komt er bij ons al een lichte argwaan op. We zijn in één van de winkels die ons aangeraden werden in ons hostel als betrouwbaar, maar de Aziatische lettertekens op de doos doen onze wenkbrauwen fronzen. We pakken alles uit en inspecteren het grondig. De verkoper maakt hier een grote fout door meteen te zeggen dat de handleiding niet meegeleverd wordt. Volgens de verpakking zou die er wel in moeten zitten. Hij probeert zich eruit te praten met een smoesje over een ecologische maatregel, maar we zien duidelijk aan de verpakking dat deze doos niet helemaal nieuw is en we besluiten om hem niet te kopen. We kopen er wel een nieuwe powerbank, die uiteindelijk niet blijkt te werken… We vinden vandaag geen geschikte camera, dus komen we de volgende dag terug. Dat betekent ook dat we de kans hebben om de powerbank om te ruilen. Het kost ons een beetje tijd, maar na lang aanhouden nemen ze de powerbank terug en geven ze ons cash geld terug – een terugstorting vertrouwden we niet. We kopen uiteindelijk een nieuwe camera bij China Shopping waar de prijzen net iets hoger liggen, maar de doos en inhoud er wel beter uitzien dan bij de vorige winkel. Na een beetje onderhandelen krijgen we ook nog een mooie korting, dus kunnen we tevreden doorreizen.

De reden waarom we in Foz do Iguaçu zijn is dat deze stad de toegangsweg is naar de watervallen van Iguazu. Voor de rest is er in deze stad helemaal niets te zien – op het spotgoedkope all-you-can-eat churrasco buffet na dan. Ze ziet er zelfs wat triest en verlaten uit. Het park waar de watervallen zich bevinden wordt daarentegen goed onderhouden. De Brazilianen beseffen heel goed dat ze dit park goed moeten verzorgen: het wordt erg druk bezocht, hoogseizoen of niet. Aan de ingang van het park neem je de bus die naar de start van de wandeling naast de watervallen leidt. Wanneer je uitstapt wandel je anderhalve kilometer langs de enorme watervallen. Vanaf de eerste blik zijn we onder de indruk en het wordt er alleen maar beter op. We stappen uit de bus en kijken er recht op een muur van watervallen: meer dan 275 watervallen over 3 kilometer en 80 meter hoog, je zou voor minder onder de indruk zijn. Al gaat onze aandacht ook meteen naar onze voeten. Hier kruipen een aantal coati rond op zoek naar voedsel. Deze wasbeerachtige beestjes weten goed dat toeristen eten bijhebben en wel eens wat laten “vallen”. We bewegen ons met de stroom (mensen, niet water 😉) mee langs de watervallen richting het eindpunt: Garganta do Diabo, keel van de duivel. Dit is het hoogtepunt van de watervallen en het beste is dat je hier niet aan de kant moet blijven staan. Er werd een lang uitkijkplatform gemaakt waardoor je tussen de watervallen komt te staan (= regenjas meenemen!). Het is fantastisch om hier zo dicht bij te staan en de kracht van het water te voelen. Toch hebben we gehoord dat het zicht aan de Argentijnse zijde nog beter zou zijn, maar dat vinden wij momenteel erg moeilijk te geloven.

We willen die Argentijnse kant uiteraard niet overslaan, dus reppen we ons naar daar. Helaas is het hier niet zo simpel als “de straat oversteken en je bent er”. We rijden terug naar de inkom van het Braziliaanse park en nemen van daaruit de bus naar Puerto Iguazu, het dorp aan de Argentijnse kant van de watervallen en passeren ondertussen ook de grenscontrole. Aan het busstation in Puerto Iguazu halen we nog snel geld af, want blijkbaar moet je geluk hebben dat betaalkaarten werken aan de kassa van de watervallen. In alle haast en door de verbazing van de hoge bankkosten die voor onze afhaling aangerekend worden (€9!) vergeet Hannes zijn bankkaart en wordt ze ingeslikt door de automaat. Voor wie dacht dat dit zijn eerste financiële blunder was, hij blokkeerde ook al één van onze kaarten door de foute pincode in te blijven geven. De kaart is toch verloren, de bank is gesloten en we willen vanavond onderweg zijn naar Buenos Aires dus stappen we zonder treuzelen op de bus naar het park van de Argentijnse watervallen. Hier neem je in het park geen bus naar de watervallen, maar gaat er een treintje. Er zijn drie locaties waar je kan afstappen om een wandeling te maken. Hier hebben ze er wat meer werk ingestoken dan bij de Brazilianen. Het hoogtepunt zijn nog steeds de watervallen, maar er is ook meer aandacht voor de natuur rondom. Aan de Argentijnse kant kan je veel meer en langere wandelingen maken. We worden door de informatiestand eerst naar het laatste station gestuurd, van daaruit wandel je naar de bovenkant van de watervallen. Ze zeggen dat we daar anders niet meer zullen geraken, de laatste trein vertrekt bijna. We volgen hun raad en gaan eerst helemaal naar boven. Eenmaal aangekomen aan de bovenkant van de keel van de duivel moeten we iedereen die zegt dat de Argentijnse kant de spectaculairste is gelijk geven. Je staat hier vlak boven het water en ziet het vanaf je voeten de diepte induiken. Hier wordt pas duidelijk hoeveel water er elke seconde van de klif dondert.. Wat ook opvalt is dat het hier wat rustiger is. De Argentijnse watervallen worden niet minder druk bezocht, maar doordat het park groter is en je meer mogelijke routes hebt, voelen we ons nergens zo bijeengedreven in de toeristenkudde. Op deze plaats ga je niet zomaar na vijf minuten weg… wanneer we terugkeren naar het treintje is het inderdaad dan ook te laat om nog een andere wandeling in het park te doen. We willen vanavond de bus halen naar Buenos Aires en moeten dus met spijt in het hart vertrekken.

Het is ons dus gelukt om beide kanten op één dag te bezoeken en we wisten ook dat het krap zou worden. Mochten we het opnieuw doen, hadden we er misschien voor gekozen om er twee dagen voor uit te trekken. Toch was het fantastisch en zijn we blij dat we Brazilië op zo’n mooie manier hebben kunnen afsluiten, hoewel we nu de lat voor Argentinië natuurlijk wel meteen erg hoog gelegd hebben…


One thought on “Grensovergangen zoals ze moeten zijn – Watervallen van Iguazu

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s