Salvador

Als belangrijkste stad van het Portugese koloniale rijk, één van de meest levendige en kleurrijke steden en een grootstad met een Afrikaans ritme en gevoel door de vele afstammelingen van voormalige slaven, konden we Salvador moeilijk overslaan. Hoewel we beiden niet konden wachten om de natuur van het nationaal park Chapada Diamantina te gaan verkennen, bleek Salvador de perfecte tussenstop te zijn en bood de stad ons een nieuwe blik op hoe mooi Braziliaanse steden wel kunnen zijn.

“Let goed op uw spullen, he” “Is ‘t naar daar? Ha ik zie het, het is daar!” “Maak die rugzak vast”, ja, we waren terug in een grote stad. De luchthaven in Salvador ligt op 30 km van het centrum. Dankzij het wereldkampioenschap voetbal, dat hier in 2014 gehouden werd, is er een rechtstreekse bus van de luchthaven naar het stadscentrum. Wij kiezen ervoor om het gewone – en veel goedkopere – openbaar vervoer te nemen. Dat betekent dat we de metro naar de bushalte moeten nemen en van daaruit de bus naar het centrum. Aan die bushalte moeten we dan ook even ons busticket naar Lençois boeken, waar we na Salvador naartoe zullen gaan, want in het centrum kan je dat nergens doen – handig. Gelukkig hadden we voor onze vlucht naar Salvador opgezocht welke bussen we konden nemen. Dat zorgde ervoor dat alles vlot verliep en we meteen juist zaten. Als dat niet zo geweest zou zijn, was dat ook niet zo erg, want de Brazilianen zijn altijd vriendelijk genoeg om ons te helpen. Op de bus worden we ook meteen door de kassier – nee, een chauffeur alleen is niet genoeg, er moet ook iemand de ticketjes verzorgen – geholpen: hij ziet aan onze rugzakken en Hannes’ blonde haren natuurlijk meteen dat we toeristen zijn en dat we waarschijnlijk aan de Pelourinho-buurt, het oude stadsgedeelte, zullen moeten afstappen. Hij heeft gelijk. We slapen bij Côres do Pelo, middenin Pelourinho. Wanneer we in de juiste straat staan is het eventjes zoeken naar ons hostel tussen alle kleurrijke gebouwen, maar ook hier vinden we weer een Braziliaan die ons vriendelijk de weg wijst. We lopen de juiste deur een aantal keer voorbij en wanneer we eindelijk slim genoeg zijn om ook eens boven de deuren te kijken, zien we het uithangbord van het hostel. Snel geboekt op de luchthaven, meer gelet op de prijs dan de locatie, maar we zitten hier fantastisch. Het mooiste zicht uit heel Pelourinho krijg je vanaf ons balkon te zien. Stefanie had, na Fortaleza gezien te hebben, niet echt zin om weer naar een grote stad te trekken, maar dit zicht bracht haar wel op andere gedachten.

Na onze eerste blik op Pelourinho kunnen we niet wachten om de rest van de namiddag hier rond te dwalen. We krijgen een korte rondleiding in ons hostel en ook meteen de raad dat we hier in de buurt vrij gerust mogen rondlopen, want dat er “meer politieagenten dan mensen rondlopen in Pelourinho”. Na een paar straten doorgegaan te zijn, moeten we toegeven dat dit niet overdreven was: waar je ook staat in deze buurt, je ziet altijd een agent staan. Ze verstoppen zich dan ook niet echt. Braziliaanse agenten lijken in geen geval op hun Belgische collega’s. Waar de politie bij ons zo veel mogelijk probeert om zich te mengen in de menigte en niet op te vallen, staan ze hier net ostentatief op elke straathoek opgesteld met vinger aan de trekker. Enerzijds krijg je hier inderdaad wel een veilig gevoel door, maar anderzijds vraag je jezelf toch af waarom dit allemaal nodig is. Je merkt het dan ook snel wanneer je na zonsondergang zelfs maar één stap uit een toeristische buurt zet: de straten zijn er minder (mooi) verlicht, ze zijn er leeg en er is geen politie meer te bekennen. De lokale bevolking lijkt zich in ieder geval niet te storen aan die politieaanwezigheid: de steegjes en straathoeken lopen in Pelourinho ‘s avonds vol met een gezellige menigte die biertjes deelt op de stoep of op geïmproviseerde terrasjes en ritmische percussie van voorbijmarcherende drumkorpsen weerklinkt door de straten. Wij hoeven dan ook niks anders te doen dan ons hiertussen te mengen om te kunnen genieten van de sfeer van deze stad.

Een privé-ontbijt wacht ons op na een nacht waarin tot de vroege uurtjes leven op straat te horen was. Wij verkennen vandaag de wijk Barra, met haar drie forten en zelfde aantal stranden. Het is zaterdag, dus het lijkt wel of heel Salvador zich op deze drie, niet al te grote, zandstroken wil vestigen, liefst dan nog met enorme speaker erbij. Aangezien wij net van een week in een strandparadijs komen, laten we dit links liggen en trekken we naar het oudste fort van Zuid-Amerika: Forte de Santo Antonio da Barra, waarin zich het Museo Nautico da Bahia bevindt. Vooral Hannes is best wel gefascineerd door de maritieme geschiedenis van de lokale bevolking en later de Portugezen in de Baía de Todos os Santos. Voor zo’n belangrijke stad wat betreft slavenhandel van het koloniale Portugal te zijn geweest, hadden we hier iets meer informatie over verwacht. Blijkbaar komt dit in het eerder kunstgerichte Museo Afro-Brasileiro ook even aan bod, maar dit hebben we niet bezocht – we gingen liever weer een pint drinken in onze favoriete steeg. Het verwondert ons wel hoe verrassend positief de Brazilianen staan ten opzichte van de vroegere koloniale macht. Ondanks de gruweldaden die er hebben plaatsgevonden, lijkt het gewoon één van de hoofdstukken te zijn die hebben bijgedragen tot het lappendeken van kleuren en culturen dat het hedendaagse Brazilië vormt.

Na het strand en de stad is het tijd om de Braziliaanse natuurpracht van Chapada Diamantina in te trekken. Wij gaan ons stoeltje op de bus naar Lençois innemen.

… en wij missen ze bijna door één of ander pasje dat toegang tot het perron verleent en we niet hadden gekocht! Gelukkig weer een hulpzame Braziliaan die redding brengt.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s